Apu Linli. Caminando con Krishna

Apu Linli to święta góra miłości. 6-godzinny, słabo widoczny szlak meandruje między dwoma oszałamiającymi lagunami, potem prowadzi szczytami gór. Jesteśmy powyżej 5 000 metrów, więc panorama jest bardzo szeroka. Światło słońca jest ostre, powietrze ciepłe i spokojne. Prawie nie ma wiatru.
Lecznicze oddziaływanie świętych Apu sprawia, że przestajesz odczuwać siebie jako człowieka, czujesz się bardziej jak nieokreślone stworzenie podziwiające piękno tej niesamowitej planety.

Apu Linli. Hare Kriszna!


//
EN
Apu Linli is the sacred mountain of love. The 6-hours hike with hardly visible path passes two magnificent lagoons and then leads you through few mountain peaks. We`re higher than 5 000 meters, so the panorama is very wide. The sunlight`s sharp, the air is warm & calm. Almost no wind.
The medicine of the sacred Apus makes you feel no longer like a human, more like just a creature wandering on this amazing planet.

Apu Linli. Hare Krishna!

(w)

Tres Cruces

...jest rzekomo w pierwszej piątce miejsc, w których występują najbardziej zjawiskowe wschody słońca na świecie. Jeśli trafi się z pogodą. Największe szanse ma się właśnie teraz, w czerwcu i lipcu.

Jechaliśmy tam z Pisac ze 3 godziny collectivo (2 godziny jazdy plus czekanie tu i tam na zapełnienie się autobusu), a z miasteczka Paucartambo kolejne 2-3 godziny taksówką. Gdy dotarliśmy, już się ściemniało i siąpił niemiły deszcz. Nie uśmiechało się nam rozstawianie namiotu. Na szczęście na kolejny wieczór zaplanowana była jakaś spora uroczystość z okazji przesilenia (tutaj zimowego, czyli moment, w którym słońce zaczyna wracać), więc na miejscu było sporo robotników, a schronisko było wyjątkowo otwarte. Dzięki temu nie musieliśmy rozstawiać pożyczonego namiotu. Robotnicy wskazali nam mały, pusty pokoik wewnątrz i powiedzieli, że tu możemy się rozwalić. Posiedzieliśmy chwilę przy ognisku z robotnikami, pogadaliśmy trochę i położyliśmy się spać, bo rzekomo fajerwerki zaczynają się od 3 rano.

Wstałem wyjrzeć o 3:30. Nic. Chwilę po czwartej. Nadal nic. Koło piątej się nieco rozjaśniło. Ujrzeliśmy ocean spokojny chmur. Zero wiatru.

Natomiast chcieliśmy zobaczyć widok z blisko 4 tysięcy metrów na bezkres dżungli. Do 8 rano sytuacja się nie zmieniła. Chmury nad nami, chmury pod nami, wiatru brak, a znudzony taksówkarz już któryś raz powtarza mala suerte, czyli że pecha mamy. Słońce zobaczyliśmy dopiero przed południem, z powrotem w Paucartambo. Następnym razem musi zabrać ze sobą jakichś potężnych druidów, żeby rozgonili żywioł.

(ano)

Baratillo, Cusco

Od paru miesięcy Cusco to dla nas najbliższe duże miasto. Poza tym, że jest po brzegi wypchane turystami, ma w sobie coś bardzo swojskiego, jakby wibrację gigantycznej wioski.

W każdą sobotę na ulicach Cusco dzieje się baratillo, odlotowe targowisko taniochy i różności. Wielki, rozrastający się we wszystkich kierunkach, tętniący życiem spontaniczny twór nieograniczonej wymiany towarów. Sercem baratillo jest market San Pedro, skąd we wszystkich kierunkach rozprzestrzenia się wielka sprzedaż rzeczy tandetnych i przepięknych, używanych i nowych, jedzenia, tkanin, elektroniki, drobiazgów, antyków... po prostu wszystkiego.

Kochamy Peru.

(w)

Pachatusan

Pachatusan w quechua znaczy „podpora ziemi.” To jedna z dwunastu apu, świętych gór okolicy Cusco. Słowo apu wywodzi się z czasów Inków i oznacza boską istotę, potężnego ducha świętej góry, mającego pod opieką autochtoniczne plemiona, żyjące w pobliżu.
(w)